Tagarchief: openbare ruimte

Voetgangersbeleid en het nieuwe normaal

Voor Onbeperkt Oost is de inrichting van de openbare ruimte en met name de ruimte voor voetgangers, al of niet met een beperking, van groot belang. Onlangs zagen twee plannen waarin de gemeente Amsterdam een visie geeft op het voetgangersbeleid, het licht: Terrassenplan Knowledge Mile Park en het beleidskader Ruimte voor de Voetganger. Met het nieuwe normaal komt overigens dit beleid op losse schroeven te staan.

Geschreven door Frits Wegenwijs
Het Terrassenplan beoogt het wat stenige tracé tussen Mr. Visserplein en Amstelplein te vergroenen. Dit door de terrassen van de horecagelegenheden langs de route de ruimte te geven en deze terrassen aan te vullen met groen tussen de gevel en de terrassen. Dit gaat echter ten koste van de vrije loopruimte. Zoals bekend heeft de Wibautstraat aangenaam brede stoepen maar deze zullen worden versmald tot twee meter.

Stoepranden

Het beleidskader geeft een overzicht met welke maatvoering de ontwerpers van voetgangersgebieden rekening moeten houden. Daarbij is leidend de effectieve loopruimte die smaller is dan de vrije doorloopruimte omdat iedereen gevoelsmatig wat afstand neemt ten opzichte van de randen van de stoep (zie illustratie A). Daarnaast is een classificatie bedacht naar het aantal voetgangers dat de loopruimte per minuut gebruikt (zie illustratie B). Merkwaardig genoeg wordt deze indeling niet gebaseerd op de effectieve loopruimte met als argument dat de doorloopruimte beter meetbaar is (sic).

Door de onregelmatige gevellijnen zijn in de Wibautstraat blindegeleidelijnen (lijnen met lange ribbels) aangelegd die de visueel gehandicapten probleemloos naar het OV, zebrapaden en winkelgebieden leiden. Gebruikers van rolstoelen, rollators en scootmobielen kunnen nu moeiteloos navigeren in dit gebied. Op vele momenten lopen er met name veel studenten van en naar een onderwijsinstelling.

Idee fixe

Volgens het plan mag vanuit de gevel een groenvoorziening van drie meter breed worden aangelegd. De terrassen houden dezelfde oppervlakte. We zijn erg bang dat de overblijvende twee meter een idee fixe zal blijken te zijn door neergezette fietsen en reclameborden. En wat gaat er gebeuren met de blindegeleidelijnen? Worden dat meanderende routes? Aan weerszijden van de belijning dient een obstakelvrije looproute van 60 cm te zijn. Dit is dus sowieso al een looproute van 1.50 meter (lijn=30cm). Mensen die voor hun mobiliteit gebruik maken van een scootmobiel of rolstoel zullen moeten gaan uitwijken naar het fietspad. Vergeet niet dat brommers en scooters bij de Wibautstraat niet over de weg mogen rijden, maar gebruik moeten maken van de fietspaden. Minimaal twee meter voetgangersruimte is dus volstrekt onvoldoende om de grote voetgangersstromen en mensen met een beperking te bedienen.

Ook in het beleidskader wordt bij de zonering van de vrije loopruimte geen rekening gehouden met de ruimte voor blindegeleidelijnen. Het gebruik van muren als gidslijnen voor taststokgebruikers wordt niet onderkend. Bij de classificatie gaat men alleen maar uit van de breedtematen. De loopruimte kan ook nog worden aangetast door objecten die in de hoogte de effectieve loopruimte bepalen. Denk daarbij aan gevelreclame, luifels en geveltuinen. Vooral blinden en slechtzienden zijn nogal bevreesd voor zaken waar ze met hun hoofd tegenaan kunnen lopen. Om te keren, heb je met een scootmobiel ruimte nodig en dat is 2.10 meter bij 2.10 meter. Daar wordt in de modellen ook geen rekening gehouden.

Old school

Beide beleidsstukken zijn eigenlijk old school en kunnen direct de prullenmand in. Het nieuwe normaal schrijft voor dat we elkaar op minstens 1,5 meter moeten passeren. Is er sprake van een geleidelijn betekent dit een minimale breedte van ruim 3 meter of meer, laat staan als er sprake is van drukke straten zoals de Wibautstraat. Beide plannen zullen opnieuw naar de tekentafel moeten. Maar dat is natuurlijk alleen maar gunstig voor het Terrassenplan!

Een kademuur zou handig zijn ….

In het Cruquiusgebied ontstaat een hele nieuwe wijk. Niet alleen zullen zich hier bedrijfjes vestigen, maar er komen ook woonhuizen. Natuurlijk verkent de werkgroep Toegankelijkheid van Onbeperkt Oost ook hier de toegankelijkheid van de openbare ruimte en openbare gebouwen voor mensen met een beperking in Oost.

Achter het Flevohuis, voorbij de Harbour Club, is een gebied waar nog flink gebouwd wordt. Ondanks dat ik daar niet zo ver vandaan woon was het de eerste keer dat ik er was. Er is nog ontzettend veel ruimte. Dat kun je je niet voorstellen in Amsterdam. De weg liep maar door. Maar toen we op het eindpunt waren was het uitzicht hartstikke mooi. Je keek zo naar Zeeburgereiland. Daar staat nog een oud-koffiehuisje dat nu anti-kraak bewoond wordt. De bewoner vertelde dat dit huisje straks in zijn geheel verplaatst wordt. Dat lijkt mij een hele operatie. Hier is het nu een rommel, maar uiteindelijk moet het een weg worden met brede stoepen en alle ruimte.

Modieus wint

We nemen de weg terug wat meer weer naar de Harbour Club. Daar hebben al een aantal bedrijfjes hun intrede gemaakt. Ondanks dat om hen heen nog flink gebouwd wordt zien ze het blijkbaar niet als een probleem. Op deze locatie zie je ook de adviezen terug van de werkgroep. We staan aan de waterkant. Er zijn modieuze bankjes gemaakt zodat je rustig kan zitten kijken over het water. De leden van de werkgroep vertellen dat ze voor deze bankjes het advies hebben gegeven om de bankjes armleuningen te geven. Maar de bankjes hebben alleen maar een rugleuning. Modieus wint het van praktisch.

Struikelen

Daarnaast kun je vanaf de waterkant zo het water in lopen. Levensgevaarlijk voor kleine kinderen. Maar ook als je rolstoel van slag zou zijn kan die er zo inrijden. Een kademuur zou handig zijn. We lopen wat verder langs de waterkant. We komen bij een groot gebouw wat straks in gebruik wordt genomen door een bedrijf dat zich bezig houdt met pensioenen. In een nette rij liggen van die stenen in de vorm van partjes zodat auto’s niet verder rijden. Ik zie ze ook niet meteen en rijd eroverheen. Dror vertelt ook dat dit van die stenen zijn waar slechtzienden over struikelen.

Waardering

Het Cruquiusgebied is een groot project waar het advies van werkgroep Toegankelijkheid erg belangrijk was. Hoe de adviezen van de werkgroep werkelijk opgepakt worden, is pas terug te zien als ze echt klaar zijn met bouwen. Maar de werkgroep kan hier tevreden naar terugkijken. Op naar een nieuw succesvol jaar. We hebben er vertrouwen in dat het advies van Onbeperkt Oost weer gewaardeerd wordt en dat er wat mee gedaan wordt.

Werkgroep Toegankelijkheid

De werkgroep Toegankelijkheid geeft gevraagd en ongevraagd advies over de toegankelijkheid van de openbare ruimte en openbare gebouwen voor mensen met een beperking in Oost. Dit doen ze in samenwerking met stadsdeel Oost. Bij de plannen voor het Cruquiusgebied werd de werkgroep dan ook ingeschakeld door het stadsdeel. Ze kregen de bouwtekeningen te zien en gaven naar aanleiding van die tekeningen advies. Ze houden met dit advies rekening met de belangen van mensen met een beperking. Dat betekent dat belemmeringen verdwijnen en de voorzieningen toegankelijk, bruikbaar en bereikbaar zijn.