Tagarchief: Amsterdam

Els de Ruiter. Een vrouw vol energie en enthousiasme!

Auteur: Marnix Brockmeier

Els de Ruiter is 69 jaar. Ze is een gepensioneerde lerares en woont in Amsterdam. Ze heeft een neuromusculaire aandoening. Dit is een spierziekte, met als gevolg dat door de jaren heen haar spierkracht afneemt. Door de dag heen moet zij daar rekening mee houden, te beginnen bij het opstaan ‘s ochtends. Maar zij heeft een kat en die wil dan wel eten.. Gelukkig is er dan de krant.

Contact met anderen geeft energie
Els is echt een sociaal mens. Contact met andere mensen geeft haar energie. Ze maakt dan ook veel afspraken met vrienden en familie. Daarnaast doet ze ook vrijwilligerswerk, onder andere als secretaris van Onbeperkt Oost. ’s Nachts wil ze slapen en nergens voor wakker gemaakt worden, de dagen zijn fysiek al vermoeiend genoeg. Soms kan ze niet slapen dan gaat ze tv kijken.

Els wil voor enthousiasme zorgen
Een geslaagde dag voor Els is als ze bezig is geweest met haar vrijwilligerswerk. Ze wil andere mensen enthousiast maken voor haar ideeën en als je ze daar in mee kan krijgen is het een succesvolle dag. Daarnaast is het mooie dag als ze afspraken heeft met vrienden of familie. Els heeft een grote familie en vrienden, die ze graag spreekt en ziet.

Met positivisme kom je verder
Els is positief ingesteld. Ze vindt een dag niet zo gauw minder geslaagd, al lukt niet alles altijd even goed natuurlijk. Ze houdt ook van dagen dat er geen verplichtingen zijn en kan aanrommelen in huis en lekker lezen. Ze kijkt liever naar de geslaagde dagen waarin ze een lijn uitzet en als deze lijn ook gevolgd wordt.

Men moet er bewust van worden
Els vindt het belangrijk om mensen bewuster maken van waar mensen met een handicap tegen aanlopen zowel letterlijk als figuurlijk. Mensen staan er gewoonlijk niet bij stil tegen welke praktische problemen alleen al je aanloopt als je een handicap hebt. Maar als men er zich wel bewust van wordt, bijvoorbeeld omdat je om hulp moet vragen reageren de meeste Amsterdammers positief en verbazen zich erover dat iets niet beter geregeld is. En dat is het meest confronterend; dat de gemeente en instanties vaak terughoudend reageren en te weinig rekening houden met de belangen van mensen met een handicap. Dit is terug te zien op verschillende plekken in de stad.

Op valreep meepakken
Els zou graag willen dat Frederieke de volgende is die geïnterviewd wordt. Ze gaat vertrekken als vrijwilliger bij Onbeperkt Oost. Een mooi moment om op de valreep te horen waar zij tegen aan loopt door haar handicap.

Een week aandacht voor toegankelijkheid is niet genoeg!

wandelingtoegankelijkheid

Geschreven door: Marnix Brockmeier, heldopwielen.nl

Misschien is het je niet opgevallen, maar van 3 t/m 8 oktober was het de Week van de Toegankelijkheid. Reden voor mij om dit op een bepaalde manier onder de aandacht te brengen. Op 7 oktober reed ik richting de Stopera. Daar wachten een aantal fractieleden van D66 uit de gemeenteraad en Tweede Kamerlid Vera Bergkamp op mij. Zij wilden deze week ook onder de aandacht brengen en laten zien hoe belangrijk toegankelijkheid is om iedereen mee te laten participeren in deze samenleving.

Het is altijd een mooi ritje vanaf waar ik woon naar de Stopera. Je gaat via de Plantage Middenlaan langs Artis. Door deze prachtige klassieke dierentuin is het één van de groenste lanen dat Amsterdam rijk is. Eenmaal aangekomen bij de Stopera heb ik mij nog niet eens aangemeld bij de receptie of Christaan van Cliëntenbelang meld zich ook aan. Niet veel later komt Jan-Bert en we hoeven bijna niets meer te zeggen. We worden meegenomen naar de fractiekamer van D66. Toen we in de kamer kwamen was iedereen al aanwezig. Alleen stadsdeelvoorzitter van het Centrum, Boudewijn Oranje, kwam iets later binnen. We deden een voorstelrondje. Iedereen gaf aan op wat voor een manier zij bezig zijn met de toegankelijkheid te verbeteren.

Na het voorstelrondje gingen we over naar wat voor een obstakels in de openbare ruimte nu echt het belangrijkste zijn om aan te pakken. Vera Bergkamp trapte af met de toegankelijkheid van de metrohaltes. Amsterdam ligt al een tijdje open en er wordt flink aan de Noord- / Zuidlijn gewerkt. Hierdoor kun je op het moment niet gebruik maken van de lift bij de metrohalte op het Waterloopplein vlakbij de Stopera. Een ander punt die besproken werd is het uitbreiden van terrassen van restaurant- en café-eigenaren. Hierdoor is er veel te weinig ruimte op de stoep. Ook bloembakken van bewoners zorgen voor te smalle stoepen. Maar ook te smalle stoepen op zich en te steile hellingen passeerden de revue.

Nu was het tijd voor de wandeling. Bij een zebrapad kwam er al een punt naar voren. De drukknop om aan te geven dat je wil oversteken zat te hoog. Daarnaast was de tussenstoep bij het zebrapad erg smal. Na het oversteken wilde Christiaan het gebouw van Academie van Bouwkunst ingaan. Terwijl ze hier studeren om architect te worden is het gebouw een voorbeeld van ontoegankelijkheid. Op de begane grond is het nog toegankelijk en heeft het zelfs een invalide toilet. Maar dan is er verderop toch een trede om verder te komen. Ook de hogere verdiepingen kun je alleen bereiken via een trap.

Na het bezoeken van de Academie gaat de wandeling weer verder buiten. We maakten een wandeling rondom de Stopera. Alle punten die we in de fractiekamer bespraken kwamen we tegen. Een parkje dat alleen via traptreden te bereiken was. Bij metrohalte Weesperplein was een voorbeeld van een hele smalle stoep waardoor je wel verplicht was de weg op te gaan. Daarnaast ging de weg ook nog eens heel steil onder een brug door. We liepen weer terug richting de Stopera. Daar kwamen we ook een voorbeeld tegen waarbij een bloembak midden op de stoep is gezet. De bewoner zorgt hierdoor er ook nog eens voor dat hij/zij zijn eigen voortuintje creëert door de ruimte tussen zijn woning en de bloembak. Dit is zelfs eigenlijk helemaal niet zijn eigendom, maar officieel openbare ruimte.

Wanneer we teruggekeerd waren bij de Stopera maakte Vera Bergkamp nog een filmpje om de Week van de Toegankelijkheid onder de aandacht te brengen van D66. Na dit filmpje ging iedereen weer zijn eigen weg. Ik nam weer de groene weg via Plantage Middenlaan. Een mooie afsluiting om aandacht te geven aan toegankelijkheid. De wandeling had ook al meteen effect. Raadsleden Jan-Bert Vroege en Meltem Kaya hebben een motie ingediend waardoor Amsterdammers strenger beboet kunnen worden door zomaar je fiets ergens neer te zetten. Hierdoor komen we vaak niet ergens langs. Maar dit is de eerste stap en er moeten nog vele stappen volgen.