Categoriearchief: Toegankelijkheid

Onbeperkt Oost test het Beukenplein

Dwars juni 2018

Op kroegentocht gaan is leuk. En moet dat ook zijn als je in een rolstoel zit of een visuele beperking hebt.
Daarom keurt Onbeperkt Oost deze zomer het Beukenplein

Nadat wij vorig najaar de horeca in
de Linnaeusstraat en Oostpoort ge- schouwd hebben op toegankelijkheid voor mensen met een beperking, is nu het Beukenplein aan de beurt. Wanneer ik thuis kom van mijn werk print ik nog even de punten uit waar wij op gaan letten tijdens het schouwen. Ik ben iets later dan de rest op het Beukenplein en ik ontdek dat ze niet bij Maxwell zitten waar wij hadden afgesproken. Het is een mooie zonnige avond waardoor er op het terras van Maxwell geen plek meer is. Mijn collega’s hebben daarom een plekje gevonden bij Mama Dough.

Leve de zomer

Het team dat vanavond gaat schouwen bestaat uit leden van werkgroep Communicatie & PR. Daarnaast is Dror Cohen Rapoport weer mee om ons op de hoogte te stellen van strubbelingen die mensen met visuele beperking op het Beukenplein ervaren. We besluiten eerst te gaan eten bij Mama Dough. Het is goed dat het mooi weer is, want het terras is zeker toegankelijk. Als wij nu binnen hadden moeten zitten was dat niet mogelijk geweest. Mama Dough heeft namelijk een veel te hoge drempel voor rolstoelen. Maar het personeel is wel erg sociaal toegankelijk. Toen ik vroeg of ze mijn pizza al voor wilde snijden was dat geen probleem.

Struikelen over baklava

Na het eten maakten wij een rondje om het Beukenplein. Wat al snel opvalt is dat de meeste tenten op het Beukenplein niet echt fysiek toegankelijk zijn. Bijna allemaal hebben ze een hartstikke hoge drempel en binnen blijken de tafeltjes en de stoelen dicht op elkaar te staan. Als je al met een rolstoel binnen zou kunnen komen is er weinig ruimte om je te verplaatsen. Net voordat we naar de andere kant van het Beukenplein willen oversteken, valt het Dror op dat een zaak in baklava zijn producten ruim heeft uitgestald en over de blindengeleidelijn. Dit betekent dat mensen met een visuele beperking zullen struikelen over de producten.

Galatrap

Als je de Linnaeusstraat vergelijkt met het Beukenplein valt op dat op het plein bijna geen platen liggen terwijl veel zaken op de Linnaeusstraat die wel hadden. De horeca op het Beukenplein is zeker nog niet op de hoogte dat je deze gratis kan verkrijgen bij het stadsdeelkantoor. Smokin’ Barrels blijkt van alle zaken op het Beukenplein wel het minst toegankelijk. Wanneer één van ons binnen kijkt, maakt hij een foto van een giga galatrap. Het is een trap die helemaal niet toegankelijk is. We lopen langs Eriks Delicatessen. Erik heeft zijn zaak net verbouwd, maar we kunnen niet naar binnen, omdat de zaak dicht is. Daarnaast heeft de zaak een ruime ingang met een moderne glazen deur die makkelijk te openen is. Eriks Delicatessen en het ernaast gelegen Mississippi Bar Kitchen zijn de enige zaken zonder drempel.

Positieve afsluiting

We sluiten onze avond af met een toetje bij Mississippi. De serveerster is allervriendelijkst. Ze had ons al rond het plein zien gaan en vroeg zich al af waar we mee bezig waren. Toen wij het uitlegden vond ze het super interessant. Mississippi is inderdaad erg ruim opgezet. Er is meer dan genoeg ruimte om je te verplaatsen met een rolstoel tussen de ene en de andere tafel. Wel jammer dat ook hier geen invalidentoilet is, maar dat hebben maar weinig tenten. Het enige wat nog restte was genieten van een super lekker toetje.

Foto: Nathalie Hennis.

De kwetsbare Amsterdammer en de nieuwe coalitie

Dwars april 2018

U weet nu welke partijen heb- ben gewonnen op 21 maart. Misschien is al duidelijk aan het worden welke coalitie de stad gaat besturen. Hoe gaat dat uitwerken voor de kwets- bare Amsterdammer? Wel- licht is het antwoord te vin- den in het verkiezingsdebat van Cliëntenbelang waar de politieke partijen hun zegje hierover deden.

Twaalf partijen waren vertegenwoordigd bij dit debat in Hotel Arena op 20 februari: PvdA, GroenLinks, D66, CDA, SP, 50Plus, de Ouderenpartij, VVD, PvdD, de Piraten Partij, Bij1 en Carryonthemove. Ze waren er op uitnodiging van Cliëntenbelang dat de belangen behartigt van chronische zieken en kwetsbare ouderen en mensen met een psychische, lichamelijke of verstandelijke beperking. Een greep uit de onderwerpen die op tafel kwamen bij het debat.

  • Hoe krijgen we mensen met een beperking aan een baan?
  • Hoe zorgen we ervoor dat de ouderen in onze stad niet eenzaam raken?
  • Hoe kan innovatie ervoor zorgen dat je in je eigen buurt kan blijven wonen?
  • Moet de gemeente meer luisteren naar 
cliënten en mantelzorgers bij het inkopen van zorg?

Het debat was georganiseerd als Lagerhuisdebat en werd geleid door journalist Kemal Rijken. Het debat had twee rondes met vier stellingen. In elke stelling gaven drie politieke partijen de standpunten van hun verkiezingsprogramma hierover weer. Daarna kon de zaal vragen stellen.

Stelling 1: De gemeente moet meer doen aan inclusie door systematisch meer mensen met een beperking aan te nemen.
Carolien de Heer van De PvdA vindt dat er een banenpact moet komen. Hierbij is het idee dat er 10.000 banen moeten komen, waarvan 2.000 gesubsidieerd. Maar de afgelopen jaren zijn er juist banen verdwenen en dit is ook onder het beleid van de PvdA gebeurd. Mascha ten Bruggencate van D66 gaf hierbij aan dat de gemeente zeker banen moet creëren, maar dat ook bedrijven moeten zien dat mensen met een beperking meer kunnen.
Matthijs Pontier van de Piraten Partij voegde hier nog aan toe dat het begint met toegankelijkheid. Mensen met een beperking moeten goed naar hun baan toe kunnen gaan. Sommige haltes in het openbaar vervoer zijn nog niet toegankelijk voor mensen met een beperking.

Zaal over wonen

Uit de zaal kwam de vraag of de partijen basisvoorwaarden om te kunnen gaan werken willen faciliteren. Dat zijn een toegankelijke openbare ruimte en gebouwen, maar ook goede zorg en wo- nen. Carroll Sastro van de politieke partij Carryonthemove die zich inzet voor mensen met een beperking, antwoordde dat hier de regels voor te vinden zijn in het VN-verdrag dat gaat over mensen met een beperking.
De PvdA wil voldoende woningen voor kwetsbaren. D66 is voor apart wonen, maar wel met hulp als dat nodig is. Dit wordt Kangoeroe-Wonen genoemd. Ouderen en hun kinderen wonen in één woning, maar ieder met een eigen gedeelte.

De Piraten Partij wil meer vrijheid om een eigen woonvorm te creëren en de SP wil meer toegankelijke woningen, woningen met zorg en activiteiten. Bij1 wil zich houden aan de regels van het VN-verdrag en leegstaande gebouwen gebruiken. Ook gehandicapten betrekken bij woningverbetering.
GroenLinks vindt dat de gemeente een voorbeeldfunctie heeft. Meer bouwen en meer sociale huurwoningen. 50Plus is het hier mee eens. Je moet niet kijken naar cijfers, maar naar mensen. Ook wijkverpleging in de buurt is belangrijk. De Partij voor de Dieren vindt dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig moeten kunnen wonen met goede zorg. De Partij voor de Ouderen vindt dat er geld moet komen voor vriendelijke stad voor ouderen (Age Friendly City). Ervoor zorgen dat er mensen zijn die helpen.

Stelling 2: De gemeente moet Amsterdammers altijd betrekken
bij de aanpak van eenzaamheid.
Een groot probleem in Amsterdam is dat er veel ouderen in eenzaamheid leven. Wil van Soest van de Partij voor de Ouderen geeft aan dat de gemeente moet helpen om mensen beter met elkaar
in contact te laten komen. Mario van Dregt van 50Plus is het daar mee eens, maar vindt ook dat de gemeente daarbij een regiefunctie heeft. De huisartsenposten hebben hier een belangrijke rol in. Die moeten eenzaamheid signaleren. Jacques Klok van het CDA was het hier niet mee eens. Volgens hem moeten we niet de verantwoording alleen bij de huisartsen neerleggen maar we moeten alle ouderen langs gaan ter preventie.

Stelling 3: De gemeente moet meer innovatieve oplossingen aanjagen zodat kwetsbare Amsterdammers in hun buurt kunnen blijven wonen.Innovatie bijvoorbeeld met hulprobots en zorg op afstand zou meer ingevoerd moeten worden zodat kwetsbare Amsterdammers in hun buurt kunnen blijven wonen. Rutger Groot Wassink van GroenLinks vroeg zich af of je werkelijk alleen innovatieve oplossingen nodig hebt om de mensen in hun buurt te laten blijven wonen. De buurt moet daar ook in meedoen.

Hannah Boogaard van de Partij van de Dieren benadrukte dat er de afgelopen jaren veel bezuinigd is op de zorg. Dat er meer ouderen op de spoedeisende hulp terecht komen. Innovatieve oplossingen kunnen daar een antwoord op zijn zoals hulprobots.

So Roustayar van Bij1 gaf aan dat er van onderop oplossingen hiervoor moeten komen. En dat er geen regels van bovenaf moeten zijn. Luister meer naar de oplossingen van de buurt.

Stelling 4: Het gemeentelijke zorginkoopbeleid moet verbeteren door ervaringen van cliënten en mantelzorgers leidend te laten zijn. Luisteren naar cliënten en mantelzorgers zorgt ervoor dat de gemeente de zorg beter kan inkopen. Dorienke de Grave van de VVD zegt dat de zorg snel geleverd moet worden en dat het van goede kwaliteit moet zijn. De cliënten zijn hierbij de beste personen om hier- over een oordeel te geven. Volgens Coby Groenendijk van de SP moeten cliënten en mantelzorgers helemaal bepalen hoe de zorg ingekocht moet worden door
de gemeente. Alleen is het de afgelopen jaren meer marktwerking gekomen, ook binnen de gemeente. Hierdoor wordt de kwaliteit van de zorg slechter. Carroll Sastro van Carryonthemove heeft het over voorbeelden uit de praktijk. Dat een cliënt een paar dagen in zijn eigen kots ligt voordat hij geholpen wordt en vijf weken moet wachten voordat zijn rolstoel gerepareerd is. Dat heeft niets te maken met marktwerking of niet. Alle partijen willen dit toch niet?

Inclusief Amsterdam?

Momenteel weten we de uitslag van de verkiezingen en zullen drie of vier partijen een coalitie gaan vormen in deze stad. Elke partij die daar aan meedoet zal water bij de wijn moeten doen. Ver- dwijnt hierdoor niet de aandacht voor de kwetsbaren in de stad na de verkie- zingen? Dat is de vraag. Niet vergeten mag worden dat het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking twee jaar geleden is geratificeerd en aansluitend is ‘Het Manifest voor een Inclusief Amsterdam’ vorig jaar aan de gemeente aangeboden. Hierdoor hebben zij een stem gekregen, die in de beleidsplannen van de aanstaande coalitie door moet klinken.

Manifest ‘voor een inclusief Amsterdam’

Vorige week dinsdag, 3 oktober jl., was er de thema-avond ‘Stad zonder grenzen’ in Pakhuis De Zwijger. Tijdens deze thema-avond presenteerde onze secretaris Els de Ruiter het Manifest ‘voor een inclusief Amsterdam’. Met dit manifest in de hand willen we er samen voor zorgen dat we zo snel mogelijk voldoen aan de eisen van het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een een beperking in de stad Amsterdam.

Ze overhandigde het manifest aan wethouder Eric van der Burg.

 

Kroegentocht voor de bewustwording

Auteur: Marnix Brockmeier.

Het is eind mei. Het heeft dit jaar lang geduurd voordat het mooi weer is, maar vandaag is het dan echt zover. Het mooie weer slaat aan. Echt weer om een kroegentocht te houden. Geen kroegentocht waarbij het doel is drinken. Vandaag is het doel toegankelijkheid. Ik ga richting Zoey’s waar ik met vrienden van Onbeperkt Oost heb afgesproken. Zoey’s zit aan de ene kant in de richting van de Linnaeusstraat en aan de andere kant hoort het bij het winkelcentrum Oostpoort.

Het openbaar vervoer met visuele beperking
Nadat bijna iedereen is aangekomen bij Zoey’s is het nog even wachten op Erwin. Erwin heeft een visuele beperking. Hij is net uitgestapt uit tram 9. Hij woont in Park de Meer, waar vroeger het oude stadion van Ajax stond. Terwijl ik hem uit de tram zie lopen met zijn blindengeleide stok, vraag ik mij af hoe hij weet wanneer er een tram aankomt en wanneer hij moet instappen. Ik durf het niet te vragen, ik weet niet waarom.

Bewust worden
Het is zo belangrijk dat iedereen bewust is wat er komt kijken als je uitgaat met een beperking. Daarom houden wij, als Onbeperkt Oost, ook deze kroegentocht. Ik doe nu al een jaartje of vijf vrijwilligerswerk voor deze vereniging, maar nog steeds vind ik het moeilijk om zelf hier bewust van te zijn bij mensen die een andere vorm van een beperking hebben dan ik. Laat dus staan hoe moeilijk het is voor mensen die geen beperking hebben.

Aftrappen met drankje
We besluiten om op het terras van Zoey’s te gaan zitten aan de kant van het winkelcentrum. Daar is het wat koeler dan aan de andere kant. We nemen allemaal een drankje, nog niet alcoholisch. We blijven niet lang bij Zoey’s, want we hebben strak programma dat Els echt in de gaten houdt.

Goed toegankelijk
Er wordt wel even gekeken naar het invaliden toilet, dat Zoey’s als één van de weinigen heeft. Er zijn toch punten op aan te merken. Zo is het voor een rolstoelgebruiker handig om een staaf aan de binnenkant van de deur te hebben. Zo kun je als je in het toilet staat de deur dicht krijgen. Daarnaast er een verschoontafel in het toilet voor een baby, waardoor er minder ruimte voor de persoon met een beperking is om te draaien met je rolstoel.

Vriendelijkheid is erg belangrijk
We lopen via een steegje dat Nirwana heet naar de Oranje-Vrijstaatkade. Ik moet zeggen dat ik mij niet echt in mijn hoogste staat voel als ik door dit steegje rijd. Als we bij het terras komen van Blend Coffee & Wine zegt Erwin dat de stoeprand tussen de straat en het terras onduidelijk is voor iemand met een visuele handicap. De serveerster is ontzettend vriendelijk en haalt al snel de menukaarten te voorschijn. Ook één voor Erwin. Niet bij nagedacht dat hij de kaart toch niet kan lezen. Coen begint de kaart aan Erwin voor te lezen. Tegen de tijd dat wij onze eerste drankjes bestellen en ook hebben doorgegeven wat we willen eten vragen we toch aan de vriendelijke serveerster of zij Erwin de menukaart zou hebben voorgelezen als wij er niet waren. Natuurlijk zegt zij met alle vriendelijkheid: “Natuurlijk.”

Minder toegankelijk
Na dat wij heerlijk gegeten hebben kijken we nog even hoe ruim het binnen is. Het restaurant heeft een ruime ingang en ook de tafeltjes binnen zitten op een ruime afstand van elkaar. Even nog naar het toilet. “Nee, dat is geen invaliden toilet te noemen.” Het heren- en damestoilet zit ook nog eens heel dicht op elkaar. Sommige toiletten in restaurants hebben ondanks dat ze geen invaliden toilet hebben toch een redelijke ruimte waardoor je eventueel als mannelijke gebruiker je plasfles kan gebruiken. Hier is dat echt niet het geval.

Nog veel te doen
We gaan nog met z’n allen een drankje als afsluiting doen bij Poesiat en Kater. Terwijl dit café pas een jaar geleden opgeleverd is zitten de toiletten op eerste verdieping. De serveerder vindt dit erg vervelend. Je zou zeggen dat als het een jaar geleden is opgeleverd ze zeker rekening houden met de toegankelijkheid. Maar het is een monument. Dit zorgt ervoor dat er niet mag worden uitgebouwd. Er konden ook op geen andere plek toiletten worden geplaatst. Erwin vertelt dat hij hier al eens eerder heeft gegeten en dat toen de serveerster niet van dienst wilde zijn om zijn vis te ontgraten. Dit speet de serveerder ook. Hij zei er wel bij dat het soms erg druk is en de vis die zij serveren heeft veel graten. Dan zou er niet echt tijd voor zijn.

Goede ervaring om verder op te bouwen
Al met al was het een goede ervaring met Els, Frederieke, Coen en Erwin. Terwijl zij nog zitten na te genieten van het afsluitende drankje excuseer ik mij. Aangezien Poesiat en Kater geen invaliden toilet heeft ga ik toch richting huis. Het was een goede avond. Buiten het feit dat zeker nog niet alles goed aan het VN-verdrag voldoet, worden ze er in de horeca bewuster van dat er wat gedaan moet worden aan toegankelijkheid. Maar er zijn nog grote stappen te zetten.

Vrijwilligers Meevaart krijgen ervaring met beperking

Onze OO’ers Inge Tramm en Dror Cohen Rapoport gaven begin december vorig jaar training aan vrijwilligers van buurtcentrum De Meevaart om te ervaren hoe het is om een visuele of een fysieke beperking te hebben. Kijk naar het filmpje om het mooie resultaat te zien.

Voorproefje voor de horeca

SONY DSC

Foto: Maarten Doedes

Geschreven door: Marnix Brockmeier, heldopwielen.nl

Het is een vrijdagmiddag. De Linnaeusstraat maakt zich op voor weer een nieuwe uitgaansavond. Ik wacht bij The Manor Hotel op de rest van mijn vrienden van Onbeperkt Oost. Ik vind het altijd een beetje vreemd om voor een hotel te staan terwijl het doel niet is om er te overnachten. Alsof de portier mij weg wil sturen. Mijn eigenaardige eigenschap is dat ik soms wel een kwartier eerder ben dan afgesproken. Maar als ik daar eenmaal ben sta ik daar voor de deur te wachten en eigenlijk te niksen. En dan ga ik dus afvragen of mensen, zoals een portier, mij niet vreemd vinden.

Gelukkige heeft Annemarije, de journaliste van de Dwars die een stukje gaat schrijven over onze avond, ook deze eigenschap. Even later komt Dror uit het hotel lopen. Hij heeft hier kennelijk geen last van. Hij zat al aan een tafeltje en had al een drankje besteld. Vandaag is het doel om dit hotel en twee andere restaurants/cafés te testen op zijn toegankelijkheid. Van 3 t/m 8 oktober is het namelijk weer de Week van de Toegankelijkheid en dit jaar wordt er speciaal aandacht gegeven aan de horeca.

Even later komen ook Jos en Maarten aangewandeld. We gaan zitten aan een tafeltje op het terras van The Manor. De sfeer is heel relaxed. Het is een mooie warme zomerdag, waarom zouden we ons druk maken. We bestellen allemaal een drankje terwijl wij wachten op Frederieke. Na een half uur komt Frederieke aanwandelen. Ze vertelde over een begrafenis waarbij ze aanwezig wilde zijn. Ze had het doorgegeven aan Jos. Geen nood. We hadden nog de hele avond voor het testen van de verschillende tenten die wij aan zouden doen.

Frederieke bestelde ook rustig een drankje. Daarna maakten we ons klaar om toch binnen naar de toegankelijkheid te kijken. Toen we naar binnen liepen via de hoofdingang van The Manor wilde Maarten eerst nog wat foto’s maken van hoe we naar binnen liepen.

The Manor Hotel is een goed toegankelijk hotel. Het heeft een ruime ingang. Als je naar het restaurant loopt is er in het midden een bar. Links en rechts van de bar zijn tafeltjes en stoelen voor de restaurant. De tafeltjes rechts van de bar zijn meer bedoelt voor een drankje en de tafeltjes links van de bar meer om iets te eten. Na de toilet ook te hebben gecheckt gingen we aan een tafeltje rechts zitten. Dror vond dat het misschien wat lichter mocht zijn in het hotel. Daarnaast vond ik dat ze wel een handvat aan de binnenkant van de deur mochten plaatsen van het toilet. Hierdoor kan je de deur van binnenuit sluiten als je in een rolstoel zit. Maar dit waren maar details. Voor de rest was het een ontzettend toegankelijk hotel. Ook genoeg ruimte tussen de tafeltjes.

We gingen nu de straat op richting het restaurant waar we wilden eten. Eigenlijk wilden we bij De Biertuin eten, maar daar was het zo druk. Dus liepen we verder naar Louie Louie. Het restaurant zelf was niet toegankelijk, er waren treden om binnen te komen. Maar we gingen wat eten aan het terras. Op het terras stonden van die campingtafels waarbij de banken aan de tafels zitten. Niet ideaal voor mensen in een rolstoel. Je kunt met je rolstoel dan alleen aan de kop zitten, waardoor je veel ruimte in beslag neemt van het gangpad.

Er zijn twee soorten van toegankelijkheid te onderscheiden. Fysieke en sociale toegankelijkheid. Fysieke toegankelijkheid gaat om of je ergens binnen kan komen, kun je overal komen. En sociale toegankelijkheid gaat om of je ergens welkom bent. Na het eten bij Louie Louie hebben we nog een drankje genomen bij Spargo om de avond af te sluiten. Spargo heeft een terras dat fysiek niet zo toegankelijk is. Er staan te veel tafeltjes op het terras, er is weinig ruimte om aan een tafeltje te zitten. Maar Spargo is wel sociaal toegankelijk. Dit houdt in dat de serveersters er alles aan wil doen om je toch op het terras te krijgen. Ze verschuiven tafels zodat het toch mogelijk is om aan een tafel te zitten met uiteindelijk een lekkere goudgele rakker in je hand.

Het was een mooie avond. Waarbij het heel gezellig was maar daarnaast ook nuttig om goed naar de toegankelijkheid te kijken. Een mooi voorproefje voor tijdens de Week van de Toegankelijkheid.